Engelsiz Yaşam Derneği Başkanı Nimet Platin ile çok sevdiği kimya bölümünde okumak için verdiği mücadeleyi, erkek ağırlıklı çalışma yaşamında var olma mücadelesini ve dernek üzerinden engelli kadın ve engelli yakını kadınlarla yaptığı çalışmaları konuştuk.
Kadın emeğini ve kültür-sanat üretimlerini görünür kılmak, kadın işçilerin deneyimlerini kayda geçirmek ve feminist bir emek politikası tartışmalarına katkı sağlamak için sesimizi taşıdığımız podcast serimiz “Kadın Emeğinin Halleri”nin 15. bölümü yayında.
Podcast serimizin bugünkü konuğu Tekirdağ-Süleymanpaşa’dan Engelsiz Yaşam Derneği Başkanı Nimet Platin. Nimet ile zorlu yaşamını, çok sevdiği kimya bölümünde okumak için verdiği mücadeleyi, erkek ağırlıklı çalışma yaşamında var olma mücadelesini ve Engelsiz Yaşam Derneği’ne uzanan süreci konuştuk. Feryal Saygılıgil sordu, Nimet yanıtladı:
“Yaklaşık işte üç yüz elli tane erkeğin içinde, fabrika içinde çalışan tek bayandım. Zordu tabii. Mesela laboratuvarda kullandığımız cihazlar vardı. Bunları kullanırken, hiçbir zaman şey görmedim. Destek olalım, bunu öğretelim sana. Ben hep gece gündüz mesaiye, vardiyaya kalarak ve servis hizmetine gelenlerle çalışarak cihazları çözmeye başladım.”
“Gece yarısı mesela arıza olurdu. Telefon gelirdi, gelirlerdi arabayla almaya. Haydi ben yolda düşerdim, işte cihazı çalıştırır, üretim durmasın diye gerekli tedbirleri alır, sonra gelirdim. Kızım bu arada bir, iki yaşında. Yani üç vardiyalık fabrikada, üç vardiyayı da görüyordum.”
“Bir de şey demişti müdürüm, o kadar uğraştım, bir türlü vazgeçiremedim. Çok inatçıymış, hala devam ediyor. Yıldıramadım, demiş. Yani o kadar bir şey vardı üzerimde. Çünkü hepsi erkek olmalı. Bana mesela küfür etmeyi öğrenmen lazım derdi. Etmek zorunda mıyım, diyordum. Yok ama sonra lafını geçiremezsin, dinletemezsin bu insanlara küfür etmezsen, diyordu.”
“Kurslar açtım dernekte. Son zamanlarda mesela halk eğitimlerde bir engel çıktı. Halk eğitim müdürlüğünden öğretmen istedim. Halk eğitim müdürlüğü öğretmen vermiyor şu an özel yerlere. Kamuya veriyor.”
“Benim zaten projem engelli kadınlar ve engelli çocukları olan kadınlar, engelli yakınları. ‘Çocukları olan kadınları yani annelerin çok yalnız olduğundan söz etmiştiniz. Bu çok sık rastlanan bir durum olarak konuşmuştuk. Erkekler evi terk ediyorlar, bırakıyorlar çocuk engelli olunca.’ (F.S.) Kadınların da aslında bir araya gelmeye, dertlerini, sıkıntılarını paylaşmaya da ihtiyaçları var. Ona da bir olanak sağlıyor aslında. Aynen, bir araya geliyoruz, birlikte bir şeyler üretiyoruz.”
İyi dinlemeler.
https://open.spotify.com/episode/4zw8EksBWMmDEztHPzGi6L?si=HggqgcCVRcq3vVO0LFFY_Q
NİMET’İN ŞARKI TAVSİYESİ:
https://open.spotify.com/track/0tDCSXC2huZXtzCHRJjgBW?si=4cmfxTncRpmHuFyoIkCHHg
