İktidar, son yıllarda “tasarruf” bahanesiyle kamu kreşlerinin büyük çoğunluğunu kapattı. Buna karşı büyük bir itiraz ve tepki yükselince, yeni bir uygulama gündeme geldi: bazı mahallelerde bir ev seçilip kreşe çevrildi, o evin sahibi sadece beş günlük bir bakıcı eğitiminin adından “komşu anne” oluverdi. Peki, Aile Bakanlığı’nın görevlendirdiği bu komşu dadıların evinde çocukların bakımı ne kadar sağlıklı? “Komşu Anne” sistemini sendikacılarla konuştuk
Betül Kocaaslan yaptığı araştırmada son yıllarda metal ve tekstil sektörlerinde yaşanan, kadın işçilerin öne çıktığı dört sendikalaşma mücadelesini ve işyeri önü direniş sürecini kadın işçilerle yaptığı yüz yüze görüşmeler yoluyla incelemiş. Sendikalı olmanın kadınları güçlendiren bir deneyim olduğunu görmüş. “Ama hayal kırıklığı da sürecin bir başka boyutu” diyor.
İşe çağırmaları için gözüm hep telefondaydı. Günler geçiyordu ama işe çağırmıyorlardı. Arayayım mı, mesaj mı çekeyim ikilemini yaşarken hâl hatırlarını soran bir mesaj attım. Geri dönen olmadı. Yine iş aramaya başladım.
Diyarbakır’da ev işçisi kadınlar pandemi nedeniyle çok zor günler geçiriyor. Çoğu sigortasız ve sendikasız çalışan ev işçileri, “Çevremizde herkesin maddi durumu çok kötü, biri diğerine yardım edemiyor. Şartlar çok zor. Kimisi çocuğuna süt alamazken bir diğeri kıyafet alamıyor. Şaşkınlık içindeyiz” diyor.
