İşe çağırmaları için gözüm hep telefondaydı. Günler geçiyordu ama işe çağırmıyorlardı. Arayayım mı, mesaj mı çekeyim ikilemini yaşarken hâl hatırlarını soran bir mesaj attım. Geri dönen olmadı. Yine iş aramaya başladım.
Suriyeli kadın emekçiler son günlerde fitili ateşlenen sığınmacı karşıtlığı nedeniyle zor günler geçiriyor. Ev emekçisi Ayşe, çocuklarını dışarıya bile çıkaramadığını, tehdit edildiğini anlatırken çevirmenlik yapan Esma “Toplu taşımada Arapça kitap okumayı bile bıraktım” diyor.
Mobil Film Festival (MFF)[i] geçtiğimiz yıl Un Women’ın da desteğini alarak “Kadın Güçlenmesi” temalı bir yarışma açtı. Yarışma sonrası seçkide, onlarca ülkeden, büyük çoğunluğu kadınlar tarafından yazılmış ve çekilmiş, birer dakikalık 60 film yer aldı.  
Emine Emel Balcı’nın yazıp yönettiği “Nefesim Kesilene Kadar” genç tekstil işçisi Serap’ın yaşamından ve günümüz Türkiye’sinden bir kesit sunar. Film  “aynı gemide olup yalnızca kendi gemisini kurtarma derdi”nde olma durumuna da ayna tutar. Bu aynada gördüklerimiz bizi rahatsız edebilir, çünkü bize pembe gözlüklerle bir peri masalı sunmaz. Bu filmde birine “iyi biri o” ya da kötü biri” demek zordur.
Türkiye’de  “Tek Başına” adıyla gösterilen Niki Caro’nun  North Country filmi, işyerinde toplu cinsel taciz davası açıp kazanan ilk kadın maden işçilerinden Lois Jenson’un gerçek öyküsü üzerine kurulur. Filmdeki ismiyle Josey’in neredeyse tek başına verdiği bu mücadele,  ifşanın önemini de gösteriyor.
İçeriklerimizi kaçırmamak için e-posta bültenimize ücretsiz abone olun!