maraş pazarcık

Pazarcık’tan Asiye ile Samandağ’dan İlkay, deprem öncesi mevsimlik tarım işçisiydiler. Her türlü güvenceden yoksun çalışırken aynı işi yapmalarına rağmen erkeklerden düşük ücret alıyor, meyve toplarken can güvenliği tehdidiyle karşı karşıya kalıyorlardı. Her tarafının ağrıdığını söyleyen Asiye, “İş çıkarsa yine giderim” diyor.
Depremden bu yana dört ay geçti. Kadınların sesi hâlâ duyulmuyor. “Boş ormanlık bir yere gideceksin. Çocuk sesi de olmayacak. Kadınlar için diyorum sadece. Gözünü kapatacaksın, uzanacaksın çimlere. Düşünme kapasitemi yeniden ancak böyle kazanabilirim” diyen Selvi, kadınlara tercüman oluyor.
Bölgede deprem öncesinde, evlere temizliğe ve bağ bahçe işlerine giden kadınların hepsi düşük ücretlerle, sigortasız çalışıyorlardı. Düzenli işlerde çalışanlar için bile asgari ücret lükstü. Temizlik işi yapanlar, şimdi de hasarlı evlerde can güvenliği tehdidiyle karşı karşıyalar.
İçeriklerimizi kaçırmamak için e-posta bültenimize ücretsiz abone olun!