asgari ücret

“Boyun Eğmeyi Tercih Etmeyen Kadınlarız”

Gebze’de Enka Sac’da direniş var. Düşük ücretler için başlayan direnişte kadın işçiler de ön saflarda yer alıyor. Ama kadınların farklı sorunları bulunuyor. Makinelerin ve iç düzenin erkeklere göre ayarlandığı fabrikada, kadınlar iş yaparken zorlanıyor. Ayrıca işyerinde kadın tuvaleti yetersiz, umarız bu taleplere kulak verilir.


Evde kocaya, fabrikada patrona başkaldırıyoruz!

Indomie AdkoTurk işçisi kadınlar 23 Ağustos’tan bu yana grevdeler. Direnişin ve grevin en ön saflarında emekleri için mücadele eden kadınlar, “Fabrikada kadınlar olarak tacize ve mobinge maruz kaldık. Yaptıkları suç ve biz bu suçu direnişimizle her yerde söylemeye devam edeceğiz. Biz kadınlar örgütlüyüz ve güçlüyüz. Biliyoruz ki biz kazanacağız!” diyorlar.


Alba patronu sömürdükçe büyüdü biz asgari ücretten öteye geçemedik

Alba Plastik’te sendikalaşma mücadelesi de sürüyor işten atmalar da. Son olarak 4 işçi, direnişteki arkadaşlarına destek verdikleri için geçen hafta tazminatsız işten çıkarıldı. 22 yaşındaki Firdevs Albayrak da bu işçiler arasındaydı. “Bu adam işçileri sömüre sömüre bir yere gelmiş. Halen de sömürüyor. Ama işçiler asgari ücretten bir adım öteye geçemiyor” diyor



Artan hayat pahalılığının yükü de kadınların omuzlarında: “İttire kaktıra götürüyoruz her şeyi”

Her şeyin, her gün zamlandığı asgari ücretin açlık sınırının da altında olduğu bir dönemde ücretli çalışmanın dışında ev işlerinin de artan yükünü kadınlar taşıyor. Yemesinden, giyiminden, gezmesinden kısarak, sosyal aktivitelerden uzaklaşarak buldukları ‘çarelerin’ çare olmadığını biliyorlar bilmesine de yine de dayanmaya çalışıyorlar. Ancak nereye kadar?



Tutkulu bir Meksikalı: Emma Tenayuca

Meksikalı, bir işçi örgütçüsü ve komünistti. Meksikalı Amerikalıların sendikal ve siyasi örgütlenmesi için yıllarca çalıştı. Göçmen işçilerin ve kadınların eşit haklar ve eşit ücretler mücadelesi içinde yer aldı. Hayatı duvar resimlerine, belgesellere konu oldu.


‘Pompacı arıyorlarmış kabul ettim’

Akaryakıt istasyonunda pompacı olarak çalışan Makbule Kadak’la işini ve yaşamını konuştuk. Bir EYT’li olan Makbule Hanım, erkeklerin yoğun olduğu bu işte hem dışarıdan hem içeriden mobbinge uğradığını ama bunlarla mücadele ederek işini sürdürdüğünü söylüyor. Beş yıl sonra emekli olacak. En büyük hayali ise bir otomobil satın almak.


‘Biz sürekli sıfırdan başlamak zorunda kaldık’

Mitra Kürt, dedeler Mardin’den gidip Suriye’ye yerleşmişler. Şam kentinde doğdu. Fransız Dili ve Edebiyatı mezunu bir öğretmen…2012’de Türkiye’ye gelerek evlendi. Suriye’de işi, arabası, evi vardı. Burada her şeye yeniden başladı. Asgari ücretle özel okullarda öğretmenlik ve sivil toplum örgütlerinde çevirmenlik yaptı. Şu an işsiz. Yeni bir göç dalgası sürecinde onunla kadın ve göçmen olmayı konuştuk…


Çocukların hatırına bekliyorum

Bir benzin istasyonunda tanıştığımız Selma sessiz ve de sakin duruşunun aksine herkesin baş edemeyeceği zorlu bir hayatın içinde var olma savaşı veriyor.  Bir yandan ekmeğinin peşinde haftanın altı günü çalışırken diğer yandan da koca şiddeti ile boğuşmak zorunda. Şu sıralarda bir de çocuklarının hastalığı ile de uğraşıyor.



Asgari Geçimler Asgari Yaşamlar

Pek çok sektörde tek tek işçilerin, işçi ailelerinin asgari ücretle borç boyunduruğu altında çalıştığını biliyoruz. Tekstilden, hizmet sektörüne, market mağaza işçilerinden, ev eksenli çalışanlara kadar. Bu listeyi uzatabiliriz. Bu yazıda asgari ücret gerçeğinden yola çıkarak kadın işçilerin açlık sınırında nasıl geçindiklerini ve bunun için hangi stratejileri geliştirdiklerini görünür kılmak istiyoruz.


Matbaa ve kitap işçisi kadınları örgütledi: Paula Thiede

14 yaşında matbaalarda çalışmaya başladı. Kadın Rotatif Kitap ve Matbaa İşçileri Birliğini kurdu, uzun süre ona başkanlık etti.  Birliğin bu sektördeki karma sendikayla birleşmesinden sonra sendika başkanı oldu.  Kadın matbaa işçilerinin çalışma saatlerinin düşürülmesi ve ücretlerinin yükseltilmesi, ülke çapında asgari ücrete kavuşması için mücadele verdi ve kazandı. 



Bir kadın sorunu olarak işsizlik

TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) de güncel rakamları açıkladı. Biz de işsizliği bizim meselemiz olarak tartışalım istedik. Sözümüz uzunca oldu bu kez; hem zor bir konu hem de daha konuşmadığımız çok yönü var. İşsizlik nedir? Nasıl ölçülür? Neden ortaya çıkar ve kadınları nasıl etkiler? Ortadan kaldırmak için neler yapılmalı? Sorularını yanıtlamaya çalışırken yazımız uzadı.



Kadın muhtarlarla konuştuk: Muhtarın adı var ama sosyal hakları yok!

Kadın muhtarlar, mahallelerinin ve yurttaşların sorunlarını çözmek için pandemide de 7/24 arı gibi çalışıyor. Ancak tüm bu özverili hizmetleri karşılığında bir asgari ücret kadar bile ödenek alamıyorlar. Muhtarların sosyal haklardan mahrum olduğuna dikkat çeken İstanbul Muhtarlar Federasyonu Başkanvekili Seval Özkan, “Kadın muhtarların hamilelik, süt ve doğum izni gibi hakları da yok” diyor.


Bir gün kendi hikayesini yazacak Gülay

Gülay Çatak, genç esmer güzeli bakımlı bir kadın. Ev işçiliği yaparak hayatını kazanıyor. Pandemi başlangıcında üç ay işsiz kalmış. Okumayı  ve yazmayı çok seviyor. İrvin D. Yalom hayranı. Daha adil bir dünyada yaşamak ve hayatının romanını yazmak en büyük hayali. 


Ben çalışmazsam ne yaparız?

Melek yemek dağıtımı yapan bir firmada, bulaşıkçı olarak çalışıyor. Pandemi döneminde, çalışma ve yaşama koşulları iyice ağırlaştı. Virüsten kendisi için değil çocuklarına bulaştıracağı için korkuyor ama en büyük korkusu işsiz kalma.



Pin It on Pinterest