Halk ekmek büfesinde haftada altı gün, günde 12 saat mesai

Kadın emeğini ve kültür-sanat üretimlerini görünür kılmak, kadın işçilerin deneyimlerini kayda geçirmek ve feminist bir emek politikası tartışmalarına katkı sağlamak için sesimizi taşıdığımız podcast serimiz “Kadın Emeğinin Halleri”nin sekizinci bölümü yayında. Bu bölümde İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı olarak çalışan halk ekmek büfesi işletmecisi Seyhan Yıldırım ile konuştuk.

Feryal Saygılıgil sordu, Seyhan yanıtladı:

“İlk başladığım zamanlarda çalışma koşullarından bahsettiklerinde yapılabilir falan diye düşünüyorsun ama işin içine girdiğinde hiç öyle olmadığını görüyorsun. Çünkü sabaha yedide başlıyorsunuz ve akşam yediye kadar orada kalmanızı istiyorlar. Durduğun sürece iş yapılıyor.”

“Tek olduğun zamanlarda tuvalete bile gidemiyorsun. Ondan sonra elini yıkayamıyorsun. Hijyen koşullarını sağlayamıyorsun. Yemek yiyemiyoruz. Çünkü ağzında bir şeyler varken birileriyle muhatap olmak durumundasın. Ondan sonra bırakıyorsun, atıyorsun.”

“Son zamanlarda ayağım çok ağrıyor. Topuk dikeni diye bir şey oldu. Uzun süre ayakta kalmaktan oluyor tabii.”

“Ben İBB çalışanı değilim. Ben bir işletmeciyim. Aslında çok ortadayız. Yani İBB’nin çalışma şartları açısından bir işçiyiz. Fakat ondan sonrasında bütün harcamaları yaparken bilmem ne… kendimizce patronuz. Hikayeden ama bunlar.”

“Emekli olunca çalışmayacağım diyordum ben başta. Fakat emekli maaşını aldığımda paranın hesabıma yattığını anlamayacak gibi bir şey gelince mezara kadar çalışacakmışım deyip böyle hayal kırıklığı yaşadım.”

“Her zaman bir yedeğiniz var. Bir de tabii artık iş bulmak falan da kolay değil. 50 yaşına gelmiş insanlar genellikle. 50 yaşına geldiğin için de zaten sana iş yok. Onun için herkes çalışmaya devam ediyor.”

İyi dinlemeler.

https://open.spotify.com/episode/0uDEdTPRMF5cnxh8knO64a?si=GskoTE0XR7uiYm-YkAh4-g